Gedicht ‘een vriend’ van Sven Roelse

Tuit uw lippen


Deze winter hier kleurt zijn geest groen door drankzucht en om de sfeer te drukken
maakt de grijsblauwe lucht benauwd.
Laat hem ontsnappen!                                   

 

De waan die de drank schenkt glijdt als een theaterdoek voor zijn gelaat
nu hij weer een andere fles opentrekt en nimmer naar buiten gaat


Veel mensen zijn heengegaan 
door oorlog, honger en ziekte ofwel in één woord: gebrek
(aan liefde van haar medemens) doch hij gaat door overvloed aan

 

Er is hier werkelijk niemand die hij echt kent.
Beminnend kust hij de hals van zijn fles en ziet hij waarachtig in de vage spiegeling van het glas
de jongen die vroeger zo vrolijk was

Deel

Dank je wel, je reactie is inspirerend voor ons!

%d bloggers liken dit: