Stigma, maak het bespreekbaar!

Ken jij de “gewennings” ziekte ? Ja? Nee?

Al eens gevraagd aan mensen? Een onzichtbare, vreemde aandoening?
Mensen in je omgeving reageren meestal empathisch (meelevend) zoals  “ach, wat vervelend voor je!
En hoe voel je je nu? En hoe nu verder?” Zijn vragen die je kunt verwachten.
Totdat je uitlegt dat gewenning een ander woord voor verslaving is.

Oh, verslaving? Tja…..dat is vervelend (gezichtsuitdrukking veranderd)  en soms zetten ze een stap achteruit. Zouden deze mensen denken dat het besmettelijk is? Dat is een reactie die kan  voortkomen uit vooroordelen.

Zolang de maatschappij, mensen met de aandoening verslaving, blijven zien als bewoners van een kartonnen doos, van een andere planeet, opvoeding, zal leed door onbegrip en schaamte in stand worden gehouden. Voor zowel diegene die de aandoening heeft als een ieder in zijn of haar omgeving.
In bijna elke familie komt iemand voor die te maken heeft met verslaving of je nu man of vrouw, advocaat, bakker of student, mensen met of zonder een verstandelijk of lichamelijke beperking, jong of oud bent. Hoezo rust er dan nog steeds een dergelijk groot stigma op? Bij het woord alzheimer, reuma, depressie of diabetici trekken mensen toch ook geen vies gezicht?
Elke aandoening is verschrikkelijk, als je er mee te maken krijgt.

Respect is de basis van iedere menswaardige samenleving, daar hoort stigma niet bij. Door schaamte worden situaties als huiselijk geweld, verwaarlozing en mishandeling in stilzwijgend in stand gehouden. Zodra de aandoening maatschappelijk geaccepteerd is creëren we vrijheid en mogelijkheden.

Stigmacirkel (kort samengevat): onzichtbaar voor omgeving (niet altijd te zien), naasten verzwijgen uit schaamte ( angst voor afwijzing ) , naasten  zoeken geen hulp maar ontkennen de aandoening, de naaste met de aandoening geeft steeds meer toe aan zijn afhankelijkheid, daardoor steeds meer schulden, uit onmacht vaak steeds meer leugens, relatieproblemen (onbegrip en onduidelijkheid in en door gedrag), vereenzaming, naaste vlucht wederom in eenzaamheid en stilzwijgen.

Als je de cirkel doorbreekt ontstaat ruimte bij beiden om de aandoening bespreekbaar te maken zowel privé, familie en vrienden als bij werkgever en collega’s.
Ben je je ervan bewust dat jouw bijdrage, je houding, uitspraken en gedrag positieve mogelijkheden kan bieden?!

Deel met ons je reactie, dat stellen we erg op prijs!

%d bloggers liken dit: